Het Bestuur

Jeroen Ephraim – voorzitter

jeroen

‘Een vernieuwende blik op revalideren is nodig.

Ik onderschrijf de principes van de stichting over “meedoen” en weet hoe belangrijk dat is. De reguliere revalidatie biedt niet voor iedereen genoeg handvatten om optimaal door te gaan. Revalideren is leren duikt in dat gat en is een nuttige en noodzakelijke aanvulling.

Ik doe graag mee!’ – Jeroen

Jurriaan van der Meijden – bestuurslid

jurriaan 1

‘In 1994 heb ik tijdens een rugbywedstrijd mijn nek gebroken en een dwarslaesie opgelopen. Na een zware eerste periode heb ik dankzij een veerkrachtige en levenslustige persoonlijkheid, de steun van familie en vrienden en intrinsieke motivatie weer een zo normaal mogelijk en gelukkig leven opgebouwd. Ik zie het als een voorrecht mijn ervaring te kunnen inzetten bij het verder verbeteren van het revalidatieproces en het denken over revalidatie een stap verder te brengen.

De vraag waarom de ene persoon na een ongeluk of met een chronische ziekte er wel boven op komt en een gelukkig en zinvol leven weet te hervinden en de andere persoon daar niet in slaagt, heeft mij altijd gepuzzeld. Ik hoop met de stichting revalideren een antwoord op deze vraag te kunnen vinden. Met een antwoord op die vraag zouden meer mensen na een tragisch ongeluk of een chronische ziekte weer perspectief in het leven kunnen vinden. Revalidatie is daarbij altijd de eerste stap.’  – Jurriaan

Robert Haasjes – bestuurslid

‘Nooit heb ik mee hoeven maken wat het is om van de één op de andere dag gehandicapt te zijn en alles van nul af aan opnieuw te moeten leren. In dat opzicht heb ik geen intensief (intern) revalidatietraject achter de rug. Maar door mijn aangeboren handicap wel al mijn hele leven in aanraking geweest met zorg en revalidatie. Veel van mijn vrienden hebben wel dat intensieve revalidatietraject moeten doorlopen, mijn favoriete sport heeft een sterke link met revalidatiecentra en on top of it werk mijn partner ook in deze branche (en dat is toeval).

Al met al voldoende prikkels om vanuit een procesmatige kant liefde te ontwikkelen voor de revalidatie. Waarom gaan dingen zoals ze gaan? Is het een behandeltraject of een leertraject? Is het een vraaggestuurde of aanbodgestuurde discipline? Wie leert nu van wie? En hebben we de ruimte om te leren en te verbeteren? Al deze vragen en het zoeken naar de antwoorden hebben mij volmondig JA laten zeggen toen ik gevraagd werd voor een bestuursfunctie.

Leren en zoeken wij samen verder?’ – Robert